Mecnun da unuttuysa Leylasını aşk kocaman bir yalandır.
İçimizde bir yerde hep suskun kalacağız,biliyorum..
Bu böyle olmaz..
Sen bu şekilde davranmaya devam edersen ben bavulumu alır giderim..
Her şeyi geride bırakmak zannettiğimiz kadar zor olmayabilir.
+Canım çok sıkkın
-Geleyim mi?
+Ne zaman?
-Yarın.
450 km nedir ki,aradaki bağ dostluk olunca.
Böyle bi insanda var işte hayatımda.
Buna da şans denir.
Bu Hoyrat vakitler olmasa hep daha kalabalık hissedecektik belki..
Hep bu vakitlerde dalar insanın gözleri uzaklara..
Hep bu vakitlerde kederlenir şarkılar..
Ve hep bu vakitlerde sorgular insan sıfatını..
Anılar hep bu vakitlerde vurur darbesini..
Sen aslında bu vakitlerde sensindir..
Aynalar bu vakitlerde O’dur..
Bir gün seni bırakırım ya
tütünü bırakmak gibi bir şey olur bu
Evet, gün geliyor, bıkıyorum senden,
ama İstanbul’dan bıkmak gibi bir şey olur bu.
bi bira daha lütfen.
Öyle büyük öyle kirliydi ki dünya pasaklı kalplerimiz zifiri karanlıklarda kaybetti yolunu..
Bulduğumuzda artık çok geçti..
Ne bir umut vardı geleceğe dair ne de geçmişin kokusuna bir özlem..
Ne yollar aynı yollardı ne insanlar o tanıdıklarımız..
Ve hayaller bir gurbetçi misali kimsesizdi artık..
Bizden geriye her tekrarlandığında daha da anlamsızlaşan isimlerimiz kaldı..
Keşke daha temiz kalabilseydi yüreklerimiz ve keşke daha çok sevebilseydik birbirimizi..
Bu sefer ne gitmekteyim ne kalmakta ne de herhangi bir arafta..Bu sefer yokluktayım ben aslında hiç olamadım..
Ben senin için ölürüm diyebilmek mesele..
O samimiyet gerek hayata..